Sushinutjungคิดถึงนะ นายฟอร์จูนทาวน์
ฮุฮุฮุ...ไม่ได้เขียนไดซะนานเลย
คิดดถึงคนตรงกลาง(ใจ)อ่ะ เมื่อวานไปเปิดดูไฮไฟท์เธอ
เจอเพลงของเธอ ได้ยินเสียงเธอ มันจี๊ดว่ะ คิดถึงงง
ไม่รู้สิสรุปแล้วช้านลืมแกไม่ได้เลยใช่ไหมเนี่ย
วันนั้น เปิดทีวีก้อเจอแก โห้ แอบเศร้าใจว่ะ
คิดถึงจังนะ นายฟอร์จูนทาวน์ ทามไมเรียกงี๊อ่ะหรอ
ก้อเพราะสถานที่ ที่เราเจอกันครั้งแรกไง
เวลาเกือบๆจะสี่โมงเย็น วันเสาร์ที่ 8 มกราคม 2548
ช้านจำได้ตลอดแระ ก้อได้แต่
รอสักวัน...ให้เธอหันมา
รอสักวัน...ทั้งที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่
รอแต่เธอ...อยากให้เธอรู้เธอได้เข้าใจ
เห็นใจกันบ้างไหม...ฉันรักเธอ(นายฟอร์จูนทาวน์)
PS" ขอบคุณท่านพี่วริษฐ์มากมาย ที่ทามให้ช้านแระเธอได้รู้จักกัน
แต่ตอนนี้ช้านกับเธอมันคงเป็นเหมือนคนไม่รู้จักกัน
เธอคงจำเราไม่ได้แล้วมั๊ง ไม่เป็นไร เรามองเธออย่างเดียวก้อได้
ที่เราห่างกัน มันก้อผิดที่ช้านเองแหละ
ที่เว้นระยะห่างระหว่างเราไว้มากเกินไป
มากเกินจนมันขาดกันไป แล้วเราก้อมีปัญหา
กะพี่ชายนายด้วยตอนนั้นเลยรู้สึกผิดอ่ะ
ไม่กล้าโทรไปหานาย
แต่ตอนนี้เรากะพี่ชายนายหายเคืองกันแระนะ
แต่ก้อไม่ได้คุยกันเหมือนเดิม เพราะเราม่ายได้โทรไปหาอ่า
นายเปลี่ยนเบอร์โทรแล้วเราก้อไม่กล้าขอเบอร์ใหม่จากพี่นาย
ไม่เป็นไร เราเชื่อว่าสักวัน เราจะได้เจอกันอีกนะ
คิดถึงนายอ่ะ นายฟอร์จูนทาวน์
ยอดมาก 
